हसणभूंय -व्यंग लेखकाचे नदरेन सामाजिक दर्शन
व्यंग लेखकान केल्ले समाजिक चालिचे चित्रण हसणभुय ह्या लेखसंग्रहात पळोवपाक मेळटा.
व्यंगचित्र म्हणटकच दोळयामुखार येता गोयचे फामाद व्यंगचित्रकार मारियो मिरांडा .गोयच्या लोक संस्कृतिचो दिश्टावो ते आपल्या व्यंग चित्रानी दाखयताले.गोयच्या सामाजिक जिवनाचे दर्शन ही व्यंग चीत्रा पळोवन मेळटा.
साहित्यांतले व्यंग्य ही एका प्रकारची समाजीक टीका. लेखक अतिताय, विडंबन आनी हेर साधनां वापरून एका विशिश्ट फुडाऱ्याची, समाजीक चाल वा परंपरा वा हेर खंयच्याय प्रचलित समाजीक व्यक्तीची वा प्रथेची फकाणां करतात, जाचेर तांकां टिप्पणी करपाक आनी प्रस्नचिन्न उबें करपाक जाय.
हसणभूय व्यंग लेखमाळ नाव वाचताच वाचकांच्या मनान उत्सुकताय निर्माण जाता .”सरण “हे तशे भिरांकुळ पूण वास्तविक सत्य.हे वास्तवादी विचारसरणेचे विचारमंथन करपी लेखसंकल्पनेन भरिल्ले पुस्तक आसतले असो सुरवेक नाव वाचताच अंदाज येता.
आतुरतायेन “हसणभुय “ लेखसंग्रहाची पाना उत्सुकतेन वाचतना आगार काटो हाडपी सुरवेक वाक्य “अर्पण -“ हाव जिवो आसतना म्हज्या वांगडा सरण दाळळे म्हण हाव मरतलो ही आंदळी रीत तू मोडून उडय” .
हे वाक्य लेखकाच्या बापायचे.समाजाच्या रुठी चालिरितिचेर कुराड मारुन वास्तविकताय लोकामुखार हाडपी हे वाक्य आसा.बापूय जितो आसतनाच आपल्याक लोकाचे सरण दाळपाची परवानगी दिली आनी हे काम पुंण्याचे हे समाजाची चौकट मोडुन काडपी कृत्य.
आपले वायट बरे अणभव सांगपी हो मसुणडेतल्या मजेशीर किस्यांचो संच.
हसणभूय लेखमाळ संग्रहात एकुण बारा लेख वाचपाक मेळटात दर एक लेख वाचकांक देखी दिता.सामाजिक सत्य लोकामुखार प्रखरपणान माणपी हसणभुय दर एका लेखात व्यक्त जाता.
हसणभूय लेखमाळेतलो म्हजो आवाडटो लेख आसा “आनी हावे बापाय वागडा सरण दाळ्ळे” .हो लेख वाचतना गावगिर्या वाठारातले द्रूष्यदोळ्यामुखार उबे जाता. गावठी नळ्याची घरा शिवपाक वताले,मिरसांग वाटून दवरता,खळ्यात बसोन कोबली सारकी करताले.
ह्या लेखाभितर दोळ्यामुखार उबी रावता गावची संस्कृती.ह्या लेखात समाजाचे वर्णन करतना ह्या लेखात घडणुक सांगल्यात.
एक किस्सो असो… ताका एकदा सोदीत आयलो ताचो इश्ट. कळाव करिनासतना “मिलीद “ म्हळ्यार आपल्या इश्टागेर शेतातल्यान वाट काडित लेखक आयलो.फातोडेरच मिलिनाचो आजो भायर पडलो.मसुडेची चावी मिलीनान ताच्या हातान दिली.लाकडा सोपल्या म्हणीत पयश्याची कवळि लेखकाच्या बोल्सात घाली हि काणी हांगाच सुरू जाता.
हया लेखाभितर वास्तविक समाजचित्र करपी कथानक सरळ सोप्या भाशेत वाचप्यामुखार चित्रायला.
मुखार ह्या लेखात लेखक कशे तरेन इश्टाक धिर दिता .लेखकाचो बापुय लेगित सामको उदार मनाचो आपले गोरोवंक वचपाचे थरलले आसतना लेखकाच्या इश्टाक आदार दिवपाच्या भावनेन “मनिसपण “म्हणुन त्या प्रसंगाक लाकडा दाळपाक आमी या म्हणित तयार जाता.इश्टान लेखकाक शिक्षण पुराय करपाक केल्ली आर्थिक मदत ताजी जाणिव बापुय आनी आवयक आसा .ह्या लेखात मुखार शर्फी हे पात्र येता गावातल्या लोकाचो आपुलकी सर्वधर्म समभाव मनान जागोवपी प्रसंग ह्या लेखात वाचपाक मेळटा “आरे तुका ना म्हणपाक जाता ?.जाय तितली लाखडा भरून हाड.
“आरे ती पुराणातली वायगी”अशे म्हणित लेखकाक मरण हे परम सत्य आनी लाकुड ,बापूय आसतना घातल्यार कायच बिगडना हो संदेश दिला .
हसणभूय हे गोयच्या ग्रामीण समाजरचनेचो अभ्यास करपाक उपयोगी आदरावळ जाव येता.समाज अभ्यासकांक , संस्कृतिच्या अभ्यासकांक समाजाचे पडबिंब वास्तविक वर्णन एकएक लेखातल्यान मसुणडेत येवपी अणभवाचेर उजवाड घाला.मसणभूय पुस्तक मुजरत वाचात.😊😊😀
Comments
Post a Comment