दंतकथासंग्रह -मिथ -मिथीया

भूतकाळांतली कर्तुबां नशीब थारायतात.इच्छेचो परिणाम फुडल्या कर्मांचेर जाता.

भारतात पुराणातल्यो कथा खुब तरानी व्यक्त जातात.महाभारत ,रामायण

सगळे दंतकथेचे किस्से ल्हान आसतना दुरदरशनार पळयल्ले.काय

भाकडकथा आजयेकडल्यान आयकंल्यो.पणज्ये एका एक्जिबिशनाक हे मिथ

-मिथीया पुस्तक नदरेक पडले.समाजशास्त्राचे अभ्यासक आशिल्यान मिथ -

मिथीया पुस्तक वाचपाची उमळशीक वाडली. चड आकर्शित करताले

मुखप्रुष्ठ पुराणतल्या देविची आकृती दर्शावपी .

जायत्या पौराणीक पात्रांक आनी तांच्या कथांनी तांकां खोलायेन अर्थ

आनी प्रतीकात्मकताय जोडिल्ली आसता.लेखकान अशे संबंद इतले

सोबीतपणान माडल्यात.वेगवेगळे युग वाचप आनी संस्कृताय आनी

समाजीक नेम कशे म्हत्वाचे स्थलांतरीत जाले तें वाचप मनभुलोवपी

आशिल्लें ह्या पुस्तकांत.

देवदत्त पट्टनायक हो भारतांतल्या मुंबयचो बरोवपी फामाद

पुराण कथाकार. जल्म ११ डिसेंबर १९७०. हिंदू पवित्र शास्त्र,

आख्यायिका, लोककथा, दंतकथा आनी बोधकथा हांचेर तो

उताकृष्ट वक्तो, चित्रकार आनी लेखक . बरोवपात चड करून

धर्म, पुराणकथा आनी वेवस्थापन ह्या मळार भर दिला. हिंदू

पौराणीक कथांकडेन संबंदीत आशिल्लीं जायतीं पुस्तकां

बरयल्यांत, तातूंत मिथ = मिथ्या: अ हॅंडबुक ऑफ हिंदू

मायथॉलॉजी, एक कादंबरी, द प्रेग्नेंट किंग, आनी जया: अँ

इलस्ट्रेटेड रिटेलिंग ऑफ द महाभारत (२०१०) हांचो आस्पाव

जाता. भारतीय पौराणीक कथांची बुद्धी भारतीय वेवसायांत,

खास करून मनीस संसाधन वेवस्थापनांत हाडपी भारतांतल्या

व्हडल्या किरकोळ विक्रेत्या मदल्या फ्युचर ग्रुपाचो तो मुखेल

अधिकारी आसा. तशेंच मिड -डे ह्या दिसाळ्या खातीर तो स्तंभ

बरयता. तशेंच पेंग्विन बुक्स इंडिया हे संस्थेन उजवाडाक

हाडिल्ले ‘द प्रेग्नेंट किंग’ नांवाची महाभारतांतल्या एका कथेचेर

आदारिल्ली कादंबरी ताणें बरयल्या.

एक सेकंद दोळे धांपून एक पोती उगडपाची कल्पना करात.

दरेक वस्तू काडटना पोतयेची भितरली बाजू चड स्पश्ट दिसता.

निमाणें दरेक वस्तू काडून तपासली म्हणटकच पोती स्पश्ट

जाता. वाचप्यांकय अशे तरेन साहित्य उक्ते करपाक मेळटा.

साहित्याचें विश्लेशण करप म्हळ्यार ग्रंथाची सविस्तर तपासणी

करून ताचो पुराय अर्थ लावपाची प्रक्रिया. वाचप्यांनी

काणयेंतल्या वेगवेगळ्या साहित्यीक घटकांची तपासणी केल्यार

तातूंतल्यान ग्रंथांतलो खोल अर्थ समजता.

हिंदू धर्म एक कोडे वा गूढ लेगीत जावंक शकता , इतल्यो

वेगवेगळ्यो समजुती, इतले संस्कार आनी इतले मिथक आनी

आख्यायिका आसात, मिथ = मिथ्याचें पालन करप कठीण

जावं येता: हिंदू पौराणीक कथांचें एक हॅंडबुक हो लेखकाचो एक

यत्न ह्या दिसपी गुंतागुंताचेर उजवाड घालपाखातीर, हिंदू

त्रिमूर्ती आनी तांच्या दैवी बायलेविशीं ताणें स्पश्ट केल्ल्या

वेगवेगळ्या कथांचे खोलायेन अर्थ दाखोवपाखातीर तो हिंदू

लोक एकाच सर्वोच्च वास्तवाचेर कित्याक विस्वास दवरतात

आनी तरी लेगीत 33 कोटी देवांचें अस्तित्व कित्याक सांगतात

ह्या कोडेंत वता .पुस्तकांत पितृ सारकिल्ल्यो संकल्पना स्पश्ट

केल्यात आनी देवांविशीं आनी असुरांविशीं तो वेगवेगळ्या

संस्कारांचें म्हत्व स्पश्ट करता .तो झुजारीसारकी काली आनी

सौम्य गौरी हीं एकाच देवीचीं वेगवेगळीं रुपां कशीं आसात

हाचेर भासाभास करता .तो भुमिका आनी द त्रिमूर्ती, ब्रह्म,

विष्णु आनी शिव हांचीं शक्तीं तो संरक्षकाच्या वेगवेगळ्या

अवतारां वा अवतारां फाटल्यान कल्पनेंत खोलायेन वता, विष्णु

तो राम आनी कृष्ण अवतारांक इतलें म्हत्व कित्याक घेतलां

हाची तपासणी करता म य्थ = मिथ्या.

तुमी केन्ना देवळाक भेट दिवन विचार केला, हो देव ह्या

मनशाक कित्याक मारता? काली मा शिवाचेर रगतान जीब

लायिल्ली कित्याक उबी दिसता ? तुमकां अजाप जालें न्ही?

म्हाकाय केन्नाय अशेच प्रश्न पडटात .घडये काय लोक नास्तिक

म्हण म्हाका शिक्को मारित. जे चड करून दर खेपे स्मारकां,

देव, हेर प्राणी हांचेर प्रस्नचिन्न उबें करतात आनी तांची काणी

कितें आसूं येता असो प्रस्न पडटा?

पूण हें पुस्तक म्हजे खातीर एक रत्न जावन आयलें. हें

पुस्तक वाचपाक हांव बरोच तेंप तयार आशिल्ले आनी कांय

दीस फाटीं तें म्हज्या हातांत आयले तेन्ना लेखकान भारतीय

संस्कृताये विशींच्या गिन्यानाचेर उजवाड घातलो. हें पुस्तक ३

भागांनी विभागलां आनी तातूंत ३ पवित्र-त्रिमूर्ती जोड्यांचें वर्णन

केलां. ‘ब्रह्माचें मंडळ’ ते ‘विष्णु-लक्ष्मीचे चौकोन’ ते ‘शिव-

पार्वतीचो बिंदू’ मेरेन सुरू जावन. म्हाका सगळें एकाच सुवातेर

मेळचें नासलें अशीं जाप दिवपाची मेकळीक ह्या पुस्तकान

घेतली. तीन भागांत ब्रह्मा, विष्णु आनी महेश हांचेविशींच्या

लघुकथांविशीं आनी तांचे भोंवतणी घुंवपी कथांविशीं उलयतात.

ह्या पुस्तकाचो एक समान भौगोलिक वाठार आसा म्हळ्यार.

भारत, दक्षिण-उत्तर कथांमदीं भेद करिनासतना आनी केन्ना

केन्नाय तांचेमदलें स्पश्ट सारकेंपण दाखोवपी.

खंयच्याय एका दिसा देवळाक भेट दिवन देवांच्या क्षेत्रांतल्या

काणये विशीं जायते जाप नाशिल्ले प्रस्न घेवन आयिल्ल्या दर

एका मनशाक हांव ह्या पुस्तकाची खूब शिफारस करता.

म्हाका आवडलें लेखकांचे स्वताचे चित्र जोडून गिन्यान जाका

लागून पुस्तक पुराय जालें.

पुस्तकातली लेखन शैली  सगळ्या मुखेल

आंगांचो आस्पाव करून तीन भागांनी सोबीतपणान संकलित

केल्या.एक अद्भुत संकलन जें भारतीय संस्कृताये संबंदीं

तुमच्या सगळ्या प्रस्नांक जाप दितलें.तुमी पौराणीक कथांनी

नवे आसल्यार वा रिफ्रेशर जाय जाल्यार देवदत्त पट्टनायक

लिखीत मिथ -मिथीया पुस्तक उखलचें.

k.Ghatwal